12 Haziran 2015 Cuma

Düğün Manifestosu

 Merhaba sevgili arkadaşım;

Uzun zamandır bu yazıyı yazmakla yazmamak arasında gidip geldim. En sonunda "Benden kıymetli mi amk" diye düşündüm ve oturdum klavyenin başına.

Mutlu bir yuvanın kapısından adımını atacak olan ve bu adımı her nedense döner bıçağıyla %75'i karton olan bir pastayı eşiyle keserek dosta düşmana gösterecek olan arkadaşım, sözüm sana. Kuşkusuz attığın adım hayatını değiştirecek. Mutlu olmanı ben de canı gönülden isterim. Bundan hiç şüphen olmasın. Zaten başkalarının mutluluğunu her zaman istemişimdir. Mutlu olan insan, mutsuz olana göre daha az kafa siker. Bu bilimsel bir gerçektir. Yani mutluluğunu bir nevi kendim için de istiyorum.

Zorlu bir süreçten geçtiğinin farkındayım. Belki zamanında "Kanka yok yea ciddi düşünmüyoruz" dediğin kızı çocuğunun anası yapacaksın, belki "Ya çirkin ama nabalım işte bunu bulabildik" diye en iyi arkadaşına dert yandığın elemanın kardeşine "Kaynım" diyeceksin; mobilya beğeneceksiniz, düğünü nerede yapalım tartışmaları yaşanacak, iki tarafın ailesi de çeşitli kıllıklar yapacak ve çok büyük bir ihtimalle hayvan gibi para harcamak durumunda kalacaksınız. Üstelik bu harcadığınız hayvan gibi para eşe dosta kuru pasta yedirmek, gelinin 60 yaşındaki halasının saçının yapılması, hayatınızda bir kere giyeceğiniz kıyafetler, dört tane şarkı çalabilen bet sesli şarkıcı, sadece sizin bakacağınız ve dört sene boyunca çeşitli sosyal medya mecralarında paylaşacağınız "dış mekan fotoğraf çekimleri" gibi hiçbir sike derman olmayacak şeylere harcanacak. "Aman bir kere evleniyoruz" diye düşüneceksiniz belki ama bu işin de bir garantisi yok, onu da belirteyim.

Yukarıda yaşadığınız maddi ve manevi zorlukların farkındayım. Saygı duyuyorum. Düğününüze çağırırsanız iştirak etmeye de çalışırım. Ancak lütfen bana "Bir çeyrek takar heralde" gözüyle bakmayın. Zira herkes düğünde birilerine bir şeyler takarken bu takıların kendine döneceğini bilerek takıyor. Birbirimizi kandırmanın alemi yok. Bu bir gerçek. Ben maddi, ailevi, beyinsel vb faktörleri yan yana koyduğum zaman pek evlenebileceğimi düşünmediğim için bu takıların da bana geri dönüşü olmayacak. Tekrar sünnet olabilsem belki denerdim ancak o da pek mümkün gözükmüyor. Dolayısıyla lütfen benden bir beklentiniz olmasın. Benim de sizden yok. Gittiğim her düğün için kendime bir çeyrek altınlık para ayırıyorum. Siz de bana takmış sayılıyorsunuz. Böylelikle alışveriş gerçekleşmiş oluyor.

Tekrar mutluluklar dilerim.

1 yorum:

  1. Bu yorum bir blog yöneticisi tarafından silindi.

    YanıtlaSil